Segir Vilhjálm ekki byrja vel – „Tók nýi bæjarstjórinn niður fána Reykjanesbæjar til að flagga íslenska fánanum“

Styrkleiki greinarinnar felst í því að blaðamaður vitnar beint í tilgreindar opinberar Facebook-færslur frá nafngreindum aðilum, þar á meðal Guðnýju Birnu Guðmundsdóttur og Vilhjálmi Árnasyni, og skoðar jafnframt myndefni og myndband sjálfstætt til að meta staðhæfingar um flöggun. Þetta er góð rannsóknarvinnubrögð á þessu stigi. Hins vegar er greinin í grunninn endursögn á gagnrýni minnihlutans, sem fær langmest rými. Sjónarmið meirihlutans, þ.e. Sjálfstæðisflokks og Miðflokks, koma nánast eingöngu fram í gegnum tilvitnun í færslu Vilhjálms sjálfs og myndband Sjálfstæðisflokksins. Enginn fulltrúi meirihlutans er spurður beint um þær ásakanir sem Guðný Birna setur fram, til dæmis um ráðningarsamning sem ekki lá fyrir eða breytingar á bæjarmálasamþykkt. Þetta er verulegur veikleiki: ef blaðamaður ætlar að birta ítarlega gagnrýni á vinnubrögð meirihlutans á fréttasíðu, ætti viðkomandi meirihluti að fá tækifæri til að svara. Framsetningin hallar greinilega á meirihlutann; kaldhæðnin í orðum Guðnýjar fær umfangsmikið rými, athugun á fánavalinu og lagavalinu í myndbandinu skapar kaldhæðnislegan undirtón sem engin andmæli vega á móti. Þátturinn um lagið Fortunate Son er skemmtileg smáatriðagreining en líka áberandi í frétt sem ber sig sem ritstjórnarefni fremur en skoðanaskrifum. Á heildina litið er þetta vel heimilduð samantekt á opinberum yfirlýsingum, en jafnvægisleysi í raddflóru dregur verulega úr trúverðugleika hennar sem hlutlausrar fréttar.