Dómari segir að Barbara hefði þurft að selja blíðu sína 12 manns til að fullyrðing Margrétar stæðist

Greinin er birt sem ritstjórnarefni í fréttaflokki og fjallar um dómsniðurstöðu, sem er opinbert skjal og traust heimild. Helstu staðreyndir eru dregnar beint úr úrskurði Jónasar Jóhannssonar héraðsdómara og tilteknar fullyrðingar Margrétar eru raktar í samhengi við mat dómarans. Þetta er í eðli sínu skýrsla um opinberan dóm og sú nálgun er lögmæt. Hins vegar er vert að benda á ákveðna ójafnvægi í umfjölluninni. Sjónarmið Margrétar koma nánast eingöngu fram í gegnum túlkun dómarans, ekki frá henni sjálfri nema í stuttri tilvísun í framburð hennar fyrir dómi. Fyrirsögnin er afar litrík og tekur beint dæmi úr dóminum sem snýr að kynferðislegri ásökun, sem eykur tilfinningaleg áhrif umfjöllunarinnar. Þetta er ritstjórnarleg framsetning sem leggur áherslu á dramatíska þætti dómsins. Greinin vísar í tengdar fréttir um forsögu og áfrýjunaráform Margrétar, sem gefur til kynna víðtækari umfjöllun, en þær tengingar eru ekki útfærðar í textanum sjálfum. Ekki er leitað til lögmanns Margrétar eða óháðs lögfræðings til að setja niðurstöðuna í samhengi, sem hefði styrkt fréttina. Þrátt fyrir þessa galla er kjarni fréttarinnar sannreynanlegur og byggður á opinberu dómskjali.