Taxý Hönter spyr hvernig leigubílstjóri hafi getað starfað áfram eftir röð umdeildra mála – Meðal annars kynferðisbrot gegn barni

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í raun endursögn á samfélagsmiðlafærslu eins aðila, Friðriks Einarssonar, og nafngreinir mann sem sakaður er um kynferðisbrot gegn barni og fjölda annarra brota. Þetta er alvarlegt efni sem kallar á strangar kröfur um heimildavinnu og jafnræði. Hinn nafngreindi leigubílstjóri fær hvergi tækifæri til andsvara; enginn fulltrúi hans, enginn lögmaður og engin yfirvöld eru spurð álits. Dómum er vísað til en ekki með nákvæmum tilvísunum sem lesandi gæti fundið sjálfur, og meginheimldin er einfaldlega sjálfur Friðrik, sem á augljóslega í deilu við bræðurna. Greinin tekur fullyrðingar hans að mestu gagnrýnislaust, til dæmis um 17 lögregluafskipti og um að ökumaðurinn hafi verið rekinn af fleiri en einni leigubílastöð, án þess að sannreyna þær hjá óháðum aðilum. Framsetning fyrirsagnarinnar leggur sakamerkjum jafnvel á manninn áður en efnið hefst. Þá blandar greinin saman ólíku efni: kynferðisbrot, umferðarslys, gjaldskrármál og pólitískt tengt málefni (lögmannastofa Pírata), án þess að aðgreina mikilvægt frá minna veigamiklu. Niðurstaðan er fréttavæðing á persónulegri herferð eins manns gegn öðrum, án þeirra gæðaviðmiða sem ættu að gilda þegar fjallað er um alvarlega sakamálaumfjöllun.