Stefnubreyting án umræðu möguleg uppspretta ólgu innan Samfylkingarinnar

Veikleiki greinarinnar er augljós: hún er í raun eins manns viðtal sem birt er sem ritstjórnarefni. Eiríkur Bergmann er nafngreindur og trúverðugur fræðimaður, en engin önnur rödd kemur að. Kristrún Frostadóttir er nefnd á nafn og henni eignaðar ákveðnar stjórnunaraðferðir, til dæmis að hún hafi gefið „minna rými fyrir önnur sjónarmið," en henni er ekki gefinn kostur á að svara. Þetta er verulegur annmarki þegar greinin er birt sem ritstjórnarefni fremur en pistill eða skoðanagrein, því lesandinn gæti ætlað að hér sé hlutlæg greining á ferðinni. Framsetningin styrkir eina túlkun: að forysta Samfylkingarinnar hafi hleypt stefnubreytingu í gegn án formlegs ferils og að það valdi gremju. Þessi túlkun er sennilega ekki ástæðulaus, enda vísar greinin í aðsenda grein 55 félaga, sem er sannreynanleg staðreynd. En greinin gerir ekkert tilraun til að kanna hvort formlegar umræður hafi átt sér stað innan flokksins, hvort flokksstjórn hafi tjáð sig, eða hvort þingflokkurinn hafi aðra sýn. Eiríkur sjálfur viðurkennir að hann viti í raun ekki hvað fer fram innan þingflokksins, sem er heiðarlegt en undirstrikar um leið hversu mjótt heimildagrunninn er. Greinin hefði auðveldlega getað verið styrkt með svari frá Samfylkingunni, jafnvel stuttu, eða með tilvísun í aðra sérfræðinga til samanburðar.