Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil
Skoðanagrein framkvæmdastjóra fjármála hjá Landsvirkjun um uppgreiðslu síðasta skuldabréfsins með ríkisábyrgð og þau kaflaskil sem það markar í fjármögnun félagsins. Greinin er talnarík og hagsmunir höfundar eru gefnir upp, en hún er um leið óneitanlega kynningarefni fyrir eigin vinnustað.
Birt undir skoðanamerki Vísis, og starfsheiti höfundar kemur fram, sem er lágmarkskrafa þegar fjármálastjóri ríkisfyrirtækis skrifar um eigið fyrirtæki.
Styrkur greinarinnar er talnagrunnurinn. Vaxtaberandi skuldir í lok árs 2008, uppgreiðsla nálægt tveimur milljörðum dala, tuttugu milljarðar í arð á þessu ári: allt tölur sem lesandi getur flett upp í ársreikningum Landsvirkjunar, þótt höfundur vísi ekki beint í þá. Hann fær líka plús fyrir að hrekja hugmynd sem þjónaði honum vel, að eftirspurn eftir raforku sé ótakmörkuð.
Óheiðarleikinn liggur annars staðar. Samanburðurinn á 37,6% tekjuskatti við 20% hjá öðrum fyrirtækjum er settur fram sem óréttlæti, en lesandanum er ekki sagt að hærra hlutfallið sé lögbundin sérregla um orkufyrirtæki og komi í stað annarra greiðslna til eigandans. „Komandi vatnsaflsvirkjun í Hvammi“ er sömuleiðis kynnt sem sjálfgefin, þótt leyfismál hennar hafi verið umdeild og dómsmál gengið á.
Greinin er þannig vel skrifuð eiginfrásögn fyrirtækis. Höfundur hefði mátt nefna ágreining um framkvæmdirnar sjálfar; það hefði styrkt röksemdina fremur en veikt hana.
