Guðbjörg gaf Guðmundi tvo kosti: Segja af sér eða „fara í stríð“
Fréttin endurvinnur umfjöllun RÚV um Signal-skilaboð þar sem aðstoðarmaður setti þáverandi ráðherra afarkosti. Öll atriði eru eignuð RÚV og ekkert sjálfstætt innlegg er í frásögninni. Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir, sem er sökuð um hótun, fær hvergi að svara.
Orðalagið „að því er RÚV greinir frá“ kemur fyrir fjórum sinnum, og það segir alla sögu um heimildakeðjuna: hér er ekkert sjálfstætt blaðamennskuframlag. Miðillinn hefur ekki séð Signal-skilaboðin, hefur ekki talað við Guðmund Inga sjálfan og bætir hvorki samhengi, tímalínu né nýjum viðtölum við frumfrétt RÚV. Vísun í upphaflegan miðil er lágmarkskrafa, ekki afrek.
Þyngra er að nafngreind kona er sökuð um að hafa hótað sjúkum ráðherra „stríði“ og fær hvergi orðið. Ekki er tekið fram að reynt hafi verið að ná í hana, né í Ragnar Þór Ingólfsson eða formenn stjórnarflokkanna, sem allir eru dregnir inn í málið. Þegar ásökun er þessi persónulega og alvarleg er svarréttur ekki formsatriði.
Framsetningin fylgir sjónarhorni Guðmundar Inga í einu og öllu; heilsufar hans er notað til að þyngja frásögnina, sem er lögmætt, en það kallar á enn ríkari kröfu um mótsvar. Niðurstaðan er einhliða mynd sem lesandi getur auðveldlega misskilið sem fullsannað.
