Brott­flutningur banda­rísks her­liðs frá Evrópu

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka, en nokkur atriði vekja athygli. Höfundur vísar í ýmsar staðhæfingar sem renna stoðum undir röksemdafærslu hans: hann nefnir orð forsætisráðherra Póllands, nýbirta þjóðaröryggisstefnu Trump, mat vestrænna leyniþjónusta á tímalínu mögulegrar rússneskrar árásar (þrjú til fimm ár) og viðbragðsáætlun ESB um varnarviðbúnað til 2030. Þessar tilvísanir gefa lesandanum ákveðinn farveg til sannprófunar, þótt engar nákvæmar heimildir séu tilgreindar, svo sem heiti skýrslu eða dagsetning birtingar þjóðaröryggisstefnunnar. Fyrir skoðanagrein er rökstuðningurinn hins vegar innan eðlilegra marka. Rökfærslan um ásetning Trump, þ.e. að hann vilji markvisst veikja NATO vegna þess að hann geti ekki fengið úrsögn í gegnum bandaríska þingið, er sett fram sem staðreynd en er í raun túlkun höfundar. Þetta hefði mátt orða skýrar sem mat frekar en vísa. Fullyrðingin um að „yfirlýst stefna Pútíns" sé „að endurheimta fyrrum áhrifasvæði Sovétríkjanna" er talsvert einföldun á flóknu pólitísku landslagi, þótt hún hafi stuðning í ýmsum greiningum. Kaflinn um Ísland er áhugaverður og beittur, en nær ekki lengra en almenn gagnrýni á „íslenska varnarmódelið" án þess að tilgreina hvaða raunverulegar aðgerðir gætu komið til greina eða hvaða kostnað þær hefðu í för með sér. Á heildina litið er þetta vel skrifuð skoðanagrein frá höfundi sem kynntur er með viðeigandi sérfræðibakgrunn, þótt nokkuð skorti á nákvæmni í heimildum.