Frelsið til að eiga heimili

Greinin er gagnsæ um hagsmuni höfundar; hún auðkennir sig sem frambjóðanda í 6. sæti hjá Sjálfstæðisflokknum. Sem skoðanagrein á hún ekki að vera metin á sömu forsendum og fréttaflutningur, en þó má gera kröfur um rökstuðning. Vísað er í „nýlega könnun HMS" þar sem tæplega níu af tíu vilji eiga eigið húsnæði; þetta er staðfestanleg heimild, en enginn tilvísun er gefin um hvenær könnunin var gerð eða nákvæmlega hvað var spurt, sem veikir röksemdina. Fullyrðing um að reikningar Félagsbústaða hafi verið „fegraðir með matsbreytingum" er alvarlegt ásakanaefni sem ekki er stutt neinum gögnum eða tilvísunum. Slíkt krefst betri heimilda en blóðugri fullyrðingar. Röksemdafærslan er að öðru leyti einsleit: markaðurinn er lausnin, opinber afskipti eru vandamálið, og engin viðurkenning er á mögulegum ókostum þess að treysta eingöngu á eignamarkaðinn, svo sem útilokun tekjulágra hópa. Greinin hefði orðið sannfærandi sem pólitískt plagg ef höfundur hefði sýnt meðvitund um gagnrök eða stutt þyngstu fullyrðingarnar betur.