Óviðunandi ástand í fangelsum hefur áhrif á störf lögreglu

Sterkasta hliðin á þessari grein er sú að nafngreindar heimildir koma fram, bæði yfirlögfræðingur lögreglunnar og fangavörður, sem gefa málinu trúverðugleika. Alda Hrönn Jóhannsdóttir lýsir áhrifunum á eigin starfsemi og dregur skýra mynd af aðstæðunum. Veikleikarnir eru þó nokkrir. Í fyrsta lagi er greinin að stórum hluta endursögn á sjónvarpsfréttum, sem gerir hana að afleiddu efni frekar en sjálfstæðri fréttamennsku. Í öðru lagi vantar rödd frá Fangelsismálastofnun eða dómsmálaráðuneytinu; þegar fullyrt er að ástandið sé óviðunandi og að plássleysi leiði til þess að hættulegar persónur séu fluttar í opið fangelsi, hefði átt að leita eftir svörum frá yfirvöldum sem bera ábyrgð á fangelsiskerfinu. Talan „á áttunda hundrað" sem bíða afplánunar er sett fram án tilvísunar í tiltekna heimild eða dagsetningu og væri auðvelt að staðfesta með opinberum gögnum. Fyrirsögnin „Óviðunandi ástand" er dómsniðin orðanotkun sem kemur ekki beint úr viðtölunum sjálfum, þar sem Alda Hrönn orðar sig varlegar. Þetta er þó ekki alvarlegt brot, heldur frekar dæmi um framsetningaráherslu sem gefur einhliða mynd. Þrátt fyrir þessa galla er fréttin í grunninn sannfærandi og fjallar um raunverulegt vandamál sem almenning varðar.