Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar: Máttur Þorgerðar Katrínar

Greinin er birt sem lesendagrein og skoðun, og ber því að meta hana á forsendum rökstuðnings og hugvitslegrar heiðarleika fremur en heimildajafnvægis. Kolbrún tekur skýra afstöðu og ber hana fram á beinskeyttan hátt. Röksemdafærslan er þó frekar einsleit: gagnrýni á nei-hópinn er endurtekin í mörgum myndum án þess að höfundur takist á við efnisleg rök andstæðings. Tilvísunin í Brexit er notuð sem varnaðarsaga en hvorki er fjallað um mismunandi aðstæður Íslands og Bretlands né tekið tillit til þeirra raka sem nei-sinnar bera fram. Tilvitnun í Jón Ásgeir Jóhannesson er athyglisverð en styrkir varla rökstuðninginn efnislega; hún er frekar orðskviður en efnisleg heimild. Tilvísunin í skoðanakannanir er ónákvæm og án tilvísunar í tiltekna könnun eða fyrirtæki. Sem skoðanagrein er þetta vel læsilegt og skýrt skrifað, en rökstuðningurinn er grunnsæll og byggist meira á niðurlægingu andstæðinga en á eigin efnislegum málflutningi. Greinin hefði orðið sannfærandi ef höfundur hefði brugðist við helstu mótbárum nei-hópsins með efnislegum rökum í stað þess að afgreiða þær sem „þvælu".