Vill breiða samfylkingu gegn verðbólgu

Rödd Finnbjörns A. Hermannssonar er algjörlega ráðandi – fimm beinar tilvitnanir í hann – á meðan afstaða Bjarna Benediktssonar er tekin saman í einni endursagðri setningu sem vísað er í úr framkomu hans í Silfrinu. Ekki er haft samband við neinn fulltrúa ríkisstjórnarinnar, þrátt fyrir að í greininni sé sérstaklega tekið fram að slíkt samkomulag krefðist aðkomu ríkisins. Í umgjörðinni er sett fram samstaða („virðist samhljóða“) meðal leiðtoga launafólks og atvinnulífs án þess að hún sé könnuð: Eru einhverjar andstæðar raddir innan verkalýðsfélaganna eða meðal atvinnurekenda? Enginn hagfræðingur eða óháður sérfræðingur er spurður hvort samkomulag í líkingu við þjóðarsáttina frá 1990 sé raunhæft eða viðeigandi við núverandi aðstæður. Útkoman er frétt sem lesin er meira eins og fréttatilkynning fyrir afstöðu ASÍ en rannsóknarblaðamennska. Áþreifanlegar upplýsingar – að hvaða verðbólgumarkmiði er stefnt, hvaða tilteknu aðferðir brugðust eða heppnuðust árið 1990, hver er núverandi afstaða ríkisstjórnarinnar – eru ekki til staðar, sem skilur lesendur eftir með óljósa stemningu frekar en efnislegan innihald.