Við­skipta­ráð rýnir í skóla­kerfið á árunum 2016–2026 – var nokkuð í gangi þá?

Greinin er birt sem skoðun og höfundur er nafngreindur skólastjóri, sem gefur lesandanum skýrt sjónarhorn. Rökstuðningurinn er styrktur með nokkrum sannreynanlegum tilvísunum: tölur um fjölda nemenda með erlent móðurmál (2.670 árið 2016, 5.070 árið 2024), samanburður á framlögum til námsgagna (0,4% á Íslandi á móti 1,5–2% í Finnlandi), og vísað er í nafngreinda skýrslu Ingvars Sigurgeirssonar og Lilju M. Jónsdóttur auk skýrslu mennta- og barnamálaráðherra. Þetta er vel yfir lágmarki þess sem vænta má af skoðanagrein, og heimildarnar eru ekki aðeins nefndar heldur einnig nokkuð nákvæmar. Það sem veikir greinina er nokkurt ójafnvægi í röksemdafærslunni. Tilvísun í „ónefndan fjölmiðil" sem hafi birt 200 neikvæðar fréttir er fullyrðing sem lesandinn getur ekki sannreynt, og hún veikir trúverðugleika þess hluta röksemdafærslunnar. Sömuleiðis stendur fullyrðingin um skuldastöðu heimila á höfuðborgarsvæðinu sem náði hámarki árið 2021 án beinna tilvísana í heimildir. Greinin hefði styrkt sig ef höfundur hefði viðurkennt að eitthvað af gagnrýni Viðskiptaráðs á menntakerfið gæti átt rétt á sér, jafnvel þótt aðferðafræðin sé gölluð; nú er afstaðan nánast einróma varnarræða. Sem skoðanagrein af hálfu fagaðila er þetta þó sæmileg vinna: rökin eru mörg, heimildir flestar nafngreindar og höfundur leynir ekki hagsmunum sínum.