Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB
Skoðanagrein gegn ESB-aðild sem styðst við nafngreindar og sannreynanlegar heimildir: Hagstofuna, Seðlabankann, Times Higher Education og Alþjóðabankann. Rökfærslan er hins vegar valkvæð á köflum, einkum í vaxtakaflanum, og háskólasamanburðurinn tengist aðild lítið sem ekkert. Talnaupptalningin um háskólana gengur ekki upp eins og hún er sett fram.
Greinin er birt sem skoðun og verður því metin á forsendum röksemdafærslu, ekki jafnvægis. Þar hefur höfundur talsvert til síns máls hvað heimildir varðar: Hagstofan, stýrivaxtaákvörðun Seðlabankans 19. ágúst, úttekt Times Higher Education og gögn Alþjóðabankans eru allt vísanir sem lesandi getur flett upp. Það er meira en margar ESB-greinar á Vísi bjóða upp á þessa dagana.
Veikleikinn liggur í því sem er sleppt. Millifyrirsögnin „Vextir virka í báðar áttir“ lofar tvíhliða umfjöllun en kaflinn fjallar aðeins um innlánsvexti. Ungt fólk sem safnar fyrir útborgun tekur að jafnaði húsnæðislán í kjölfarið, og þar snýr vaxtamunurinn við. Að nefna ekki lántökuhliðina undir þessari fyrirsögn er ekki smáatriði heldur kjarninn í málinu. Þá er háskólakaflinn rökleysa: aðild að ESB hindrar ekki Íslendinga í að sækja nám til Bandaríkjanna eða Asíu, og engin tenging er sýnd milli aðildar og námsvals. Upptalningin gengur heldur ekki upp; 23 plús 8 plús 5 plús 4 eru fjörutíu, ekki fimmtíu, og flokkurinn „ESB, Kína og önnur lönd Asíu“ er svo óskýr að lesandinn getur ekki rakið talninguna.
Höfundi ber að hrósa fyrir að nefna sjálfur að atvinnuleysi ungs fólks sé lægra í Þýskalandi og Hollandi en á Íslandi, en hann lætur þá staðreynd standa ómelta þótt hún grafi undan orsakaskýringunni um evruna. Lýsingin á evrunni sem „föstu gengi“ er líka ónákvæm; evran flýtur, aðildin felur í sér tap á sjálfstæðu gengistæki, sem er önnur og betri röksemd en sú sem sett er fram. Niðurstaðan: heimildagrunnurinn er heiðarlegur, en úrvinnslan er valkvæð og ein af þremur meginstoðum greinarinnar heldur ekki.
