Sýknaðir í annað sinn af hryðjuverkaákæru

Greinin er stöðluð dómsfrétt sem miðlar niðurstöðu Landsréttar á hnitmiðaðan hátt. Meginstyrkurinn liggur í skýrri tímalínu: handtakan 2022, fyrri úrskurðir héraðsdóms og Landsréttar, ómerkingardómur Hæstaréttar og nú hin endanlega niðurstaða. Heimildirnar eru opinber dómsgögn, sem er eðlilegt í þessari tegund fréttar. Á hinn bóginn má benda á nokkra veikleika. Í fyrsta lagi er lýsingin á samskiptum ákærðu kölluð „óhugnanleg" án þess að útskýra nánar hvað í þeim fólst; orðalagið er frekar lýsandi en hlutlaust og hefði mátt orða af meiri varfærni eða styðja við dómsorð. Í öðru lagi er hvergi vitnað til verjenda eða sakborninganna sjálfra, sem hefði styrkt fréttina, enda er niðurstaðan sýkna af alvarlegasta ákæruliðnum. Það hefði verið eðlilegt að leita eftir viðbrögðum verjenda við dómnum. Í þriðja lagi er setningin um „föður fyrrverandi ríkislögreglustjóra" sem „flæktist inn í rannsókn málsins" óljós og án nánari skýringar á því hvert hlutverkið var eða hvers vegna það skipti máli; lesandinn fær ekki næga mynd af þessu. Á heildina litið er þetta þokkaleg dómsfrétt sem sinnir grunnverkefninu vel, en skortur á viðbrögðum verjenda og ónákvæm framsetning á tilteknum atriðum draga úr gæðum hennar.