Thomas Möller skrifar: Búa tvær þjóðir í landinu okkar?

Greinina ber að meta sem skoðanagrein og þar gildir önnur viðmið en um fréttaflutning. Engu að síður er rökstuðningurinn á köflum veikur þar sem mikilvægar tölulegar fullyrðingar eru settar fram án nokkurrar heimildar. Til dæmis er fullyrt að meðalheimilið borgi „um 300 þúsund krónum meira á mánuði í vexti" en heimili í evrulöndum, en engin heimild er gefin upp fyrir þessari útreikningu og engin forsenda skýrð. Sama á við um fullyrðingu um að krónan kosti „um einn milljarð á dag aukalega í vexti" eða að 280 fyrirtæki sem standi fyrir 40% af þjóðarframleiðslunni hafi „yfirgefið krónuna". Þessar tölur eru ekki sjálfgefnar og krefjast heimildar til að lesandinn geti metið gildi þeirra. Höfundurinn vísar lesendur á vefsíðu sem byggir á svörum gervigreindar (Claude Opus 4.8) sem heimild um „staðreyndir" málsins. Þetta er verulegt vandamál í skoðanagrein sem segist vilja berjast gegn „upplýsingaóreiðu og falsfréttum"; gervigreind er ekki viðurkennd heimild og getur sjálf framleitt rangar eða villandi upplýsingar. Rökfærslan er einnig einhliða að því leyti að höfundurinn setur fram andstæðar sjónarmið „B-hópsins" í formi andstæðupara en gerir aldrei tilraun til að meta þau á eigin forsendum. Þegar hann fer í „nánari skoðun" er eingöngu fjallað um kosti aðildar. Sem skoðanagrein er þetta leyfilegt, en rökstuðningurinn hefði orðið sterkari ef höfundurinn hefði viðurkennt einhverja raunverulega áhættu og mætt henni með rökum, í stað þess að afgreiða alla andstöðu sem „sérhagsmuni".