Rauða hverfi Reykjavíkur

Þetta er einkar vel unnin rannsóknarfrétt sem sameinar eigin vettvangsvinnnu Kveiks, nafngreinda sérfræðinga og yfirvöld, persónulega vitnisburði þolanda og tölulegar vísbendingar. Heimildirnar eru margvíslegar: Gunnar Axel Davíðsson rannsóknarlögreglumaður, Agnes Ósk Marzellíusardóttir lögreglufulltrúi, Jenný Kristín Valberg teymisstjóri hjá Bjarkarhlíð, Drífa Snædal talskona Stígamóta og ónafngreind kona með eigin reynslu, auk þess sem lögreglan er fylgst með í beinni aðgerð. Blaðamenn fylgjast sjálfir með herbergi 214 og eru viðstaddir handtökur og yfirheyrslu á flugvelli, sem gefur frásögninni sannreynanlegan grundvöll. Ein veikleiki er skortur á andmælarödd: hvorki er rætt við fulltrúa Stay Apartments eða eiganda kjallaraíbúðarinnar í Túnunum, né við fulltrúa gistináttakerfa á borð við Airbnb. Eins vantar sjónarhorn frá lögfræðingum eða fræðimönnum sem kunna að hafa ólíka sýn á vændisstjórnun, til dæmis þá sem tala fyrir afglæpavæðingu. Fullyrðingin um að Ísland sé í áttunda sæti af 161 löndum á City of Love og í fyrsta sæti á höfðatölu er verulega áhugaverð en engin aðferðafræði er útskýrð, svo sem hvort þetta taki mið af fjölda íbúa eða aðgangi að síðunni. Þrátt fyrir þessa annmarka er þetta framsækin, upprunaleg rannsóknarvinnu sem nær yfir mörg sjónarhorn þolendanna og lögreglu, og fréttamennska af þessum gæðum er sjaldgæf á íslenskum vettvangi.