Ísland segir sig frá orkusáttmálanum

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les sem bein endursögn á tilkynningu ráðherra, nánast án sjálfstæðrar fréttavinnu. Jóhann Páll Jóhannsson er eini heimildamaðurinn og fær þrjár beinar tilvitnanir; engin önnur rödd birtist, hvorki fræðimaður, fulltrúi atvinnulífs né gagnrýnandi úrsagnarinnar. Tilkynning Stjórnarráðsins er nefnd sem heimild, sem er gott, en greinin gerir ekkert til að setja ákvörðunina í samhengi umfram það sem ráðherra sjálfur segir. Til dæmis er nefnt að „á annað hundrað gerðarmála" hafi verið höfðuð á grundvelli sáttmálans, en engin heimild er gefin fyrir þeirri tölu nema ráðherrans eigin orð eða tilkynningin. Greinin nefnir sjálf að ekkert íslenskt fyrirtæki hafi virkjað ákvæði samningsins og engin andmæli hafi borist í samráði, sem er mikilvægt samhengi, en þetta dregur líka upp spurningu sem greinin svarar ekki: ef engin raunhæf áhætta var fyrir hendi, hvers vegna var úrsögnin forgangsmál? Einnig er enginn spurður hvers vegna samningurinn var fullgiltur 2015, þrátt fyrir að ráðherra lýsi furðu sinni á því. Framsetningin er nánast alfarið á forsendum ráðherra og stendur án mótvægis.