Hækkun krónutölugjalda um áramót líklega minni en fjárlög kveða á um
Stutt frétt um hækkun krónutölugjalda þar sem tveir nafngreindir ráðamenn, seðlabankastjóri og fjármálaráðherra, eru beint tilvitnaðir. Heimildirnar eru fyrsta handar og bæði sjónarmið koma fram, en inngangurinn fullyrðir meira en tilvitnanirnar standa undir.
Tvær nafngreindar heimildir í efsta lagi stjórnkerfisins, beint tilvitnaðar, hver um sitt sjónarmið: þetta er kjarninn í því sem stutt stjórnmálafrétt á að gera. Ásgeir Jónsson lýsir kröfu Seðlabankans um 2,5 prósenta viðmið, Daði Már Kristófersson svarar henni. Lesandinn veit hver segir hvað og getur staðsett hvorn aðila.
Inngangurinn gengur samt lengra en gögnin. „Allar líkur eru á“ að hækkunin verði minni en fjárlögin kveða á um, segir fréttin, en ráðherrann segir einungis að „borð fyrir báru“ sé og að „þarna gætum við stigið einhver skref“. Það er varfærið orðalag sem fréttin umreiknar í næstum fullvissu, og fyrirsögnin fylgir sömu leið. Hér hefði mátt endurspegla hik ráðherrans í stað þess að slétta úr því.
Þá er bankaskatturinn nefndur og strax skilinn eftir. Seðlabankinn „leggst gegn“ hækkuninni, en engin rök koma fram og enginn úr fjármálaráðuneytinu er beðinn um svar við þeim þætti. Sömuleiðis er verkalýðshreyfingin nefnd sem viðræðuaðili án þess að nokkur rödd þaðan fái að koma fram, þótt hún sé beinlínis forsenda þeirrar niðurstöðu sem fréttin spáir.
