Dani sættir sig ekki við að Heilbrigðiseftirlit Reykjavíkur ætli ekkert að gera vegna „villandi“ merkinga á Swiss Miss
DV byggir frétt sína á opinberum gögnum úr fundargerð heilbrigðisnefndar Reykjavíkur og rekur bæði röksemdir kærandans og niðurstöðu Heilbrigðiseftirlitsins. Umfjöllunin er gagnsæ um það sem blaðamaður veit ekki, en innflytjandinn Innnes fær hvergi orðið í fréttinni sjálfri.
Gagnsæið er það sem stendur upp úr. Blaðamaður tekur fram að ekki sé ljóst hvort kæran snúi að Milk Chocolate Flavor eða Dark Chocolate, og segir hreint út að DV viti ekki hvers vegna danskur lögfræðingur kæri til íslenskra yfirvalda. Slík hreinskilni um eyður er sjaldgæfari en hún ætti að vera og styrkir traust lesandans frekar en hitt.
Heimildakeðjan er líka skýr: kæruskjalið og svar Heilbrigðiseftirlits Reykjavíkur liggja fyrir í opinberri fundargerð, og bæði sjónarhorn eru rakin, röksemdir kærandans um Evrópureglugerðir annars vegar og niðurstaða eftirlitsins um að merkingarnar villi ekki um fyrir neytendum hins vegar.
Gallinn er sá að Innnes birtist aðeins sem fyrirtæki sem svaraði ekki eftirlitinu. Þar hefði blaðamaður sjálfur átt að hringja; það er lágmarksviðleitni þegar nafngreint fyrirtæki er sakað um villandi merkingar. Þá hefði mátt skýra hvort nafnleynd kærandans stafi af því að gögnin séu afmáð eða af vali ritstjórnar. Traust rútínuvinna, en hún nær ekki lengra en að endursegja skjölin.
