Verðbólgumarkmiðinu náð
Ritstjórnargrein gagnrýnir ánægju fjármálaráðherra með að verðbólga standi í stað í 5,9%. Hún heldur því fram að opinberar gjaldahækkanir eigi drjúgan þátt í verðbólgunni og að aðhald stjórnvalda hafi komið of seint. Greinin bendir einnig á versnandi stöðu á vinnumarkaði.
Heilsuliður vísitölunnar hækkaði um 1,8% milli mánaða og opinber þjónusta skýrir tæplega 1,4 prósentustig ársverðbólgunnar samkvæmt greiningu Íslandsbanka. Á þessum tölum hvílir leiðarinn, og þær eru nafngreindar og sannreynanlegar. Greinin er ritstjórnarskrif og metin sem slík. Röksemdafærslan er óvenju vel studd tölum og viðurkennir mótrök, til dæmis að olíuverð skýri stóran hluta hækkunarinnar og að atvinnustefnan nái til áranna 2026 og 2027.
Veikleikinn liggur í meðferð orða ráðherrans. Hann fagnaði því að verðbólga stæði í stað, ekki því að hún væri 5,9%. Að gera honum upp að vera „sáttur við“ það stig er mælskubragð sem rammar inn alla greinina, bæði í upphafi og í lok, og skekkir mynd lesandans af málflutningi hans.
Val innlendra orsaka er auk þess þröngt. Húsnæðisliður og launaþróun vega þungt í íslenskri verðbólgu en eru hvergi nefnd. Fyrirtækjum er hrósað fyrir aðhald þótt matvara hafi hækkað í sama mánuði. Tengsl hópuppsagna við stefnu stjórnvalda eru gefin í skyn fremur en rökstudd.
