Sérðu tákn­málið?

Sem skoðanagrein ber að meta þennan texta á forsendum rökstuðnings og hugverklegrar heiðarleika, ekki heimildajafnvægis. Höfundur vísar til laga nr. 61/2011 um stöðu íslensks táknmáls, sem er staðfestanleg heimild og styrkir meginrök greinarinnar. Þá er tilvitnunin „Ekkert um okkur án okkar" þekkt slagorð í réttindabaráttu fatlaðs fólks á alþjóðavettvangi, svo lesendur þekkja samhengið. Hins vegar hefur greinin nokkra veikleika sem málflutningur. Fullyrðingin um að „fáir, ef einhverjir, aðrir flokkar" hafi sett táknmál á stefnuskrá sína eða tryggt þátttöku úr táknmálssamfélaginu er óstudd; þetta er áhrifamikil staðhæfing sem hefði átt að styðjast við einhverja athugun eða samanburð. Rökin eru að mestu leyti almennar fullyrðingar um gildi fjölbreytni, án þess að höfundur bendi á tilteknar aðstæður í Kópavogi þar sem aðgengisskortur hefur haft afleiðingar, eða dæmi um hvernig táknmálssamfélagið hefur misst af þjónustu eða upplýsingum. Greinin hefði orðið sannfærandi ef höfundur hefði dregið á eigin reynslu af hindrunum í sveitarfélaginu. Gagnsæi höfundar er gott: hún segist skýrt vera frambjóðandi Viðreisnar og heyrnarlaus, sem setur textann í rétt samhengi fyrir lesandann.