Sjálfstæðisflokkurinn stærstur í borginni

Frétt af þessu tagi, birt á kosninganótt sem hraðfrétt um fyrstu tölur, þarf ekki djúpa greiningu eða viðtöl. Hún sinnir hlutverki sínu: raðar niðurstöðum eftir flokkum, gefur upp atkvæðahlutfall og fjölda kjörinna fulltrúa, og gerir grein fyrir hve mörg atkvæði hafa verið talin á móti kjörskrárstærð. Þetta er gagnlegt samhengi sem margir miðlar sleppa. Heimildin er augljós: opinberar kosningatölur. Engin framsetning í átt til einstaks flokks er merkjanleg; öll meðferðin er hlutlæg upptalning. Veikleikinn er hversu lítið samhengi lesandinn fær: hvergi er samanburður við síðustu sveitarstjórnarkosningar á skipulegan hátt, þótt vísað sé í hvort flokkar „tapi" eða „bæti við sig" mönnum. Lesandinn getur ekki sannreynt þá fullyrðingu nema hann viti sjálfur hvernig síðustu kosningar fóru. Þetta er ekki alvarlegur ágalli í hraðfrétt, en ein setning með samanburðartölum hefði styrkt fréttina. Á heildina litið er þetta heiðarleg og einföld rauntímafrétt sem gerir nákvæmlega það sem hún lofar.