Hannes bauð strákum í Disneyland og hjólar í flugmenn: „Nú eru drengirnir tveir strandaglópar í París – Hvar er samgönguráðherrann?“

Alvarlegasti galli greinarinnar er að hún er sett fram sem frétt en byggist alfarið á Facebook-færslum, án nokkurs sjálfstæðs heimildastarfs. Enginn blaðamaður hefur haft samband við Icelandair, fulltrúa flugmanna, samgönguráðuneytið eða aðra sem gætu staðfest eða andmælt fullyrðingum Hannesar. Fullyrðingar um „ofurlaun" flugmanna, „skæruhernaði" og „fámenna hóp" eru settar fram án þess að nokkur gagnaðili fái að svara; sjónarmið flugmanna fá aðeins afar takmarkað pláss í gegnum tilvitnanir í einstaklinga á Facebook, eins og Kolbrúnu, sem ekki er einu sinni nafngreind til fulls. Það er einnig athyglisvert að greinin nefnir ETS-skattinn sem „furðulegan milljarðaskatt" í beinu tali Hannesar en gerir ekkert til að setja þá fullyrðingu í samhengi: hvað er ETS-gjaldið í raun, hversu hátt er það, og hvernig hefur það áhrif á Icelandair? Lesandinn situr uppi án gagna til að meta hvort lýsingin sé sanngjörn. Framsetningin er mjög skekkjuþrunginn: fyrirsögnin beinir sjónum lesenda strax að sjónarhorni Hannesar og gerir samúð með drengjunum að leiðarljósi, sem er skiljanleg mannlega en er ekki hlutlaus fréttaframsetning. Þegar ríkisstjórnin er kölluð til ábyrgðar án þess að fulltrúi hennar fái orð, er það verulegur brestur í jafnvægi. Greinin er í raun uppbirt úr samfélagsmiðlum, og þótt slíkt sé algengt í íslenskum fjölmiðlum, á lesandinn skilið að vita að engin sjálfstæð staðfesting liggur að baki neinum af þeim fullyrðingum sem settar eru fram.