Skattarnir upp og skattstofninn niður

Grein þessi er skoðanarpistill, og ber að meta hana sem slíkan: krafan er ekki um jafnvægi heldur um gæði rökstuðnings. Meginvandinn er sá að höfundurinn setur fram afgerandi fullyrðingu, „alltaf er sagan sú sama," en styður hana hvorki með dæmum, tölum né tilvísunum í rannsóknir eða raunverulegar aðstæður. Þetta er algengt rökvilluform þar sem algildi er sett fram sem sjálfsögð staðreynd. Ekki er vikið að neinum aðstæðum þar sem skattahækkanir hafi haft annan árangur, til dæmis þar sem eftirspurnarþáttur vegur á móti hvötum til flótta. Einnig vantar samhengi: hvaða skattahækkun er um ræðir, hvenær og hvar? Án þessa er textinn eingöngu yfirlýsing um trúarsannindi hugmyndafræðilegs eðlis. Sem skoðanaskrift gæti hún þjónað sem hvatning til umræðu, en sem rökræður eru þetta veikburða efnisatriði sem skorta tilvísanir og tilvik sem færu vel í styttri bloggfærslu frekar en greinargott innlegg í opinbera umræðu.