Harðar deilur um sniðgöngu íslenskra vara
Fréttin er í raun uppskrift á Facebook-samtali tveggja einstaklinga í lokuðum eða hálflokuðum umræðuhópi, sett fram undir fyrirsögn um „harðar deilur“. Ekkert sjálfstætt heimildarstarf liggur til grundvallar og engra viðbragða er leitað hjá þeim samtökum sem sökuð eru um lygar.
Kjarni fréttarinnar er tvær athugasemdir í Facebook-hópnum „Brúin til Evrópu“. Það er ekki opinber gögn, ekki yfirlýsing hagsmunaaðila og ekki viðtal, heldur efni sem miðillinn hafði enga sérstaka ástæðu til að endurbirta óunnið. Þegar ekkert er lagt við nema millifyrirsagnir er þetta uppskrift á samfélagsmiðlaefni sem er klædd í fréttaform.
Þyngsta vandamálið er þó ósvarað ásökun. Klemens er látinn segja að Bændasamtökin, SFS, SA og „útflutningselítan“ hafi „logið yfir okkur áframhaldandi óréttlæti“. Þar er nafngreindum samtökum borið á brýn óheiðarleiki og engum þeirra gefinn kostur á að svara. Það er grundvallarregla, ekki formsatriði.
Samhengið vantar líka. „Nýafstaðnir atburðir“ eru aldrei skýrðir, þótt öll umræðan hvíli á þeim. Fullyrðingin um að „stærsti hluti þjóðarinnar“ hafi viljað nýja stjórnarskrá er endurómuð án tölu eða tilvísunar í niðurstöðu atkvæðagreiðslunnar 2012, þótt hún sé opinbert skjal og auðvelt að fletta upp.
Framsetningin hallar jafnframt í eina átt: annar viðmælandinn er kynntur með starfsreynslu hjá ESB sem trúverðugleikastimpli og gagnraddir úr atvinnulífinu eru hvergi.
