Þegar Al­þingi virkar fyrir Ís­land

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er nafngreindur sem þingflokksformaður Samfylkingarinnar, sem er til fyrirmyndar hvað varðar gagnsæi. Engu að síður ber að meta rökstuðninginn: textinn er í raun yfirlýsing um árangur stjórnarliðsins, klædd í lýðræðislega fegurðarorðræðu um samstarf og samábyrgð. Fullyrðingar á borð við að halli ríkissjóðs hafi verið helmingaður eða að 127 þingmál hafi verið samþykkt eru settar fram án tilvísana í opinber gögn eða samanburð við fyrri ár, þannig að lesandinn getur ekki sjálfur sannreynt þær á grundvelli greinarinnar einnar. Rökstuðningurinn er einhliða að sjálfsögðu, en jafnvel sem skoðanagrein skortir hér raunverulega greiningardýpt; textinn telur upp stefnumál án þess að útskýra hvers vegna þau séu árangursrík eða hvað megi gagnrýna. Að nefna „góð mál" stjórnarandstöðunnar (dreifing ösku, ökuskírteini eldra fólks) virðir formið um jafnvægi en er augljóslega kosmetísk skreyting á texta sem er frá upphafi til enda lofræða við ríkisstjórnina. Sem skoðanagrein er þetta eðlilegt efni, en sem rökstuðningur er það grunnt.