Veiðar á íslenskum ref markaðssett sem spennandi upplifun fyrir erlenda veiðimenn

Alvarlegasti gallinn er algjör skortur á jafnvægi. Greinin birtir kröfur gagnrýnenda refaveiða sem nánast óumdeildar staðreyndir án þess að gefa nokkrum málsvara hinna hliðarinnar tækifæri til svara, hvort sem um er að ræða bændur, sýslumenn, veiðimenn eða sérfræðinga á sviði villidýrastjórnunar. Ráðuneytið er nefnt í lokin með einni setningu um að svar hafi ekki borist, en ekkert bendir til þess að blaðamaður hafi reynt að afla þess svars. Þetta er fréttaefni sem gefið er út sem ritstjórnarefni, en formið líkist fremur fréttatilkynningu frá einum hagsmunahópi. Engin heimild er nafngreind. „Umhverfissamtök og dýraverndunarsinnar" eru ónafngreind, „Samtök um dýravelferð á Íslandi" eru tilgreind sem almenn lýsing en ekki með formlegu nafni sem lesandi getur borið kennsl á, og formlegt erindi til ráðherra er ekki nánar auðkennt þannig að unnt sé að sannreyna það. Fullyrðingin um 40% fækkun refastofnsins er ekki studd tilvísun í rannsókn eða opinber gögn; hún er sett fram sem vísbending en án uppruna sem lesandi getur kannað. Sama á við um fullyrðinguna um milljarða króna í opinberan kostnað. Þetta er ekki nógu gott, jafnvel þótt undirliggjandi gögn kunni að vera til; greinin sjálf gerir lesandanum ekki kleift að sannreyna neitt af þessu. Framsetningin er einsleit og halla í eina átt, sem gerir greinina frekar að málflutningi en fréttamennsku.