Sam­fé­lag regn­bogans

Greinin er greinilega skoðanagrein og ber að meta sem slíka, ekki sem fréttaskrif. Dagný Kristinsdóttir kynnir sig sem bæjarfulltrúa og foreldri, sem er gagnsætt og gerir lesandanum kleift að meta sjónarhornið. Styrkur greinarinnar liggur í persónulegri reynslu höfundar: söguleg dæmi eins og undirbúningur skólasundsins eru áhrifarík og sannfærandi. Hún nefnir tiltekin raunhæf úrlausnarefni (búningsklefa, íþróttir, nöfn) sem styðja rök hennar. Það sem veikir greinina sem röksemdarfærslu er að gagnrýni á Snorra Másson er fremur almenns eðlis: skoðanir hans eru sagðar „einstrengingslegar" og hann ásakaður um skort á reynslu, en ekki er vitnað í tiltekin orð hans eða afmarkaðar fullyrðingar. Lesandinn sem þekkir ekki umræðuna veit ekki nákvæmlega hvað Snorri sagði eða skrifaði. Fyrir skoðanagrein er þetta þó ekki alvarlegur brestur, heldur fremur tækifæri sem fór forgörðum til að efla eigin rök. Rökfærslan er í heild sinni heiðarleg og byggð á eigin lífsreynslu, sem er lögmæt nálgun í þessari grein.