Guðmundur Einarsson skrifar: Framsókn í þátíð

Greinin er birt sem lesendagrein og mat hennar snýst því um rökstuðning og gæði röksemdafærslu, ekki heimildajafnvægi. Meginstyrkur textans er lifandi myndmál og skemmtilegur tónn; samlíkingin við fuglaskoðun er frumleg og heldur athygli lesandans. Röksemdafærslan er hins vegar frekar grunn. Fullyrðingin um að Framsókn hafi „kastað eign sinni á óveiddan fiskinn" og að „braskarar" hafi „sópað um kaupfélögin" stendur án nokkurs rökstuðnings eða samhengis, þótt átt sé við þekkt pólitísk deilumál. Greinin segir einnig að flokkurinn sé „án erindis" og fylgismenn í „útrýmingarhættu" en fjallar aldrei um stefnumál flokksins í dag eða hvers vegna þau séu innantóm; niðurstaðan kemur á undan greiningunni. Gagnrýnin á formannakjörið, þar sem valinn var fyrrverandi þingmaður sem féll úr í Reykjavík fram yfir þingmann sem komst inn í Norðausturkjördæmi, er skýrasta pólitíska röksemdin í textanum og fær að standa nánast órökstudd sem sjálfsögð villa. Heilt yfir er þetta meira skemmtilegt pistlabrot en rökstudd pólitísk greining: lesandinn fær dægurmál og hnyttni en lítinn efnislegan grunn til að mynda sér skoðun.