Arna Lára segir eitt stærsta framtíðarmál þjóðarinnar hafa gleymst í ESB-umræðunni
Fréttin er endursögn á aðsendri grein Örnu Láru Jónsdóttur á Vísi þar sem hún hvetur til já-atkvæðis í þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður. Heimildin er skýrt tilgreind og henni rétt eftir haft, en ekkert sjálfstætt fréttastarf fylgir: engin gagnrök, engin sannreyning á fullyrðingum um sjóði ESB og enginn viðmælandi utan höfundar greinarinnar. Málflutningur í kosningabaráttu er birtur sem ritstjórnarefni.
Uppruninn er þó heiðarlega upp á borðinu: strax í annarri efnisgrein er sagt hvaðan efnið kemur, og fyrirsögnin eignar Örnu Láru fullyrðinguna í stað þess að setja hana fram sem staðreynd. Endursögnin er trú frumtextanum og tekur meira að segja með þá varnagla sem þingmaðurinn slær sjálf, að aðild sé ekki töfralausn. Það er meira en oft sést í svona endurvinnslu.
Vandinn er að þar endar vinnan. Greinin fjallar um umdeilt kosningamál nokkrum vikum fyrir atkvæðagreiðslu og flytur röksemdir eins þingmanns eins stjórnmálaflokks án þess að leitað sé nokkurs andsvars, hvorki hjá andstæðingum aðildar, Bændasamtökunum sem þingmaðurinn ávarpar beint, né hjá óháðum sérfræðingi. Fullyrðingar um Evrópska byggðaþróunarsjóðinn og samheldnistefnuna eru sannreynanlegar í grundvallaratriðum, en blaðamaður staðnæmist ekki við þau atriði sem raunverulega máli skipta fyrir lesandann: hvort Ísland uppfyllti skilyrði slíkra sjóða, hverjar fjárhæðir gætu verið, og hvað Ísland þegar fær í gegnum EES-samstarf og Interreg. Ein símtal við Byggðastofnun hefði breytt þessu úr endursögn í frétt.
Þar með stendur eftir að skoðanaskrif eru pökkuð inn í fréttasnið. Lesandi sem les þetta og ekkert annað fær einhliða mynd af hluta þjóðaratkvæðagreiðslu og hefur enga vísbendingu um hvað gagnrýnendur segðu um sömu röksemdir. Það er ekki lítilsháttar galli á annars góðri frétt; það er kjarninn í því sem hér vantar.
