Segir að Heiða hyggi á hefndir gegn Pétri

Greinin sker sig úr sem greiningargrein sem tekur fullyrðingu einstaks pólitísks rithöfundar og setur hana í samhengi, sem er ágætt ritstjórnarlegt nálgunarform. Höfundur bendir á nokkur atriði sem Björn Bjarnason sleppir: köldu milli Flokks fólksins og Samfylkingarinnar, yfirlýsingu Bjargar Magnúsdóttur um takmarkaðan áhuga á samstarfi við Samfylkinguna, og sögulegt fordæmi um mismunandi samstarfsflokka í ríkisstjórn og borgarstjórn. Þetta er jákvætt og eflir greininguna. Hins vegar er ýmislegt ábótavant. Fullyrðingin um að Björn „rangnefni" Vinstrið fær óþarfa langan kafla og getur lesandanum fundist höfundur sé að lesa Birni illan vilja í hluti sem jafn líklegt er að séu einföld mistök. Setningin „Það er hins vegar ekki óþekkt taktík í opinberri umræðu að rangnefna flokka" er dæmi um framsetningarval sem stýrir lesandanum í eina átt. Þá er einkennilegt að greinin fellir eigin dóma á borð við „það liggur varla í augum uppi" um hvort Heiða sé tilbúin að fórna hagsmunum flokksins, og spáir jafnframt í áform Þorgerðar Katrínar án þess að nafngreina heimildir. Heimildir greinarinnar eru að mestu opinberar: pistill Björns, grein Hildar Björnsdóttur í Morgunblaðinu, hlaðvarpsviðtal Guðmundar Inga og yfirlýsing Bjargar Magnúsdóttur. Engin heimild er nefnd fyrir fullyrðingunni um áform Þorgerðar Katrínar, sem er veigamikill hluti greinarinnar. Greinin gengur nokkuð vel frá meginefninu en ber á köflum merki pólitískrar skoðanamyndunar frekar en hlutlægrar greiningar.