Hættulegast fyrir Ísland að hlýða og þegja

Nafngreind heimild — Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir — ber alla frásögnina uppi, en fréttaskýrslan er í reynd ekki frétt heldur endursögn á pólitísku áliti einstaklings sem er forsetaframbjóðandi. Þetta er veigamikil upplýsing sem lesandinn á rétt á að fá skýrt dregna fram strax í upphafi: hér er um að ræða sjónarmiðsgrein frambjóðanda, ekki hlutlæga fréttavinnslu. Engar aðrar heimildir eru til staðar sem myndu staðfesta, gagnrýna eða setja í víðara samhengi þær fullyrðingar sem gerðar eru um íslenskt þjóðaröryggi og stefnu stjórnvalda gagnvart Trump. Frásögnin bíður alls ekki af gagnstæðum sjónarmiðum — enginn fulltrúi íslenskra stjórnvalda, sem beinlínis eru gagnrýnd fyrir þögn og hlýðni, er spurður og engin skýring gefin á því af hverju ekki var leitað eftir svari þeirra. Ræðan eftir Carney er vísað í án þess að heimild sé gefin upp eða tilgreint hvernig henni var náð, og staðhæfingin um að orð hans hafi orðið „tilefni vakningar víða um heim" er sett fram sem staðreynd án nokkurrar stuðnings. Útgáfa sem þessi á betur heima á skoðanasíðu með skýrum hætti, en í þessari mynd þblur fréttaskýrslan marklínu milli fréttamiðlunar og skoðunarpistils.