Vestmannaeyjabær mátti ekki segja kennara upp fyrirvaralaust
Frétt um úrskurð innviðaráðuneytisins þar sem fyrirvaralaus uppsögn grunnskólakennara í Vestmannaeyjum var talin brjóta gegn meðalhófsreglu stjórnsýslulaga. Úrskurðurinn er beinlínis vitnaður, málsástæður báðum aðilum reifaðar og kennarinn tekinn tali. Svar sveitarfélagsins kemur hins vegar úr annarri hendi.
Sterkasti þátturinn er frumheimildin: úrskurður innviðaráðuneytisins er vitnaður orðrétt, ekki umorðaður, og meðalhófsreglan skýrð fyrir lesanda með einni skýrri málsgrein. Það er meira en gengur og gerist í fréttum um stjórnsýsluúrskurði. Málsástæður beggja aðila eru reifaðar, þar á meðal fullyrðing sveitarfélagsins um „einbeittan brotavilja“ og andmæli kennarans við henni.
Svar Vestmannaeyjabæjar er þó ekki fengið af fréttastofunni sjálfri heldur haft eftir fyrirspurn Eyjafrétta. Heimildin er gefin upp, sem er til hróss, en hér vantar eigið erindi til bæjarins; þetta er sá aðili sem úrskurðurinn gengur gegn og hann fær ekki að svara þessum miðli. Kennarinn fær aftur á móti eigið viðtal, og sú ójafna aðgangur mótar tón fréttarinnar meira en efnið sjálft krefst.
Opinni spurningu er svo látið ósvarað: sveitarfélagið kærði málið til lögreglu, en ekkert er sagt um hvað varð um þá kæru. Sú staða er kjarni þess hvort talið um skjalafals hafi stoð. Ein fyrirspurn til lögreglu hefði lokað gapinu.
