„Í einu til­viki var talað um nauðgunar­leik“

Greinin er frétt af ráðstefnu og hefur skýra nafngreinda heimild: Dr. Svala Ísfeld Ólafsdóttir, dósent við lagadeild Háskóla Reykjavíkur, sem kynnti eigin rannsókn á dómum. Ráðstefnan sjálf er staðfest og skipuleggjendur nafngreindir: lagadeild HR, dómsmálaráðuneytið, lögreglan og þrjú hagsmunasamtök þolenda. Þetta gefur lesandanum nokkurt samhengi til að meta uppruna efnisins. Meginveikleiki greinarinnar er að hún reiðir sig eingöngu á eina rödd. Svala er bæði fræðimaður og ráðstefnufyrirlesari, sem gerir hana að trúverðugri heimild, en efnið snýst að hluta um málsvarnir sakborninga. Ekki er reynt að fá fram sjónarmið frá verjanda, lögfræðingi á hinu borðinu eða öðrum fræðimanni sem gæti sett niðurstöðurnar í víðara samhengi. Þegar rannsókn á dómum er kynnt ætti blaðamaður að spyrja: hversu mörg mál voru skoðuð? Hvert var tímabilið nákvæmlega? Greinin nefnir „fimm ára tímabil" í tilvitnun en tilgreinir ekki hvaða ár. Talskona Stígamóta er myndskreytt og nefnd en ekki vitnað í hana, sem vekur spurningar um hvort hún var rædd við eða bara myndlögð á staðnum. Framsetningin er í heild óhlutlaus í orðalagi, en þar sem eingöngu er haft eftir einni heimild sem lýsir gerendamálsvörn sem ósannanlegri, verður myndin nokkuð einhliða. Fréttavottun af ráðstefnu réttlætir takmarkaðri heimildasöfnun en hefðbundin rannsóknarfrétt, en eitt símtal í viðbót hefði styrkt greinina verulega.