Segir ofbeldi gegn öldruðum enn vanmetið: „Oftast eru gerendur nánir ættingjar, vinir eða vandamenn“

Greinin er birt í fréttaflokki en er í raun endurbirting á efni af vef Landssambands eldri borgara, næstum orðrétt tilvitnuð. Engin sjálfstæð heimildaöflun er sýnileg: enginn sérfræðingur á sviði öldrunarlæknisfræði, félagsþjónustu eða mannréttinda er spurður, engin yfirvöld fá að svara kröfunni um umboðsmann eldri borgara og engin tölfræði frá íslenskum aðstæðum er borin fram. Alþjóðlegu tölurnar um fjölgun aldraðra eru ekki staðfestar með tilvísun í tiltekna skýrslu Sameinuðu þjóðanna eða annarra stofnana, þótt þær séu líklega réttar. Fullyrðingin um að ofbeldi gegn öldruðum sé „lítið rannsakað" stendur óstudd; lesandinn fær ekki upplýsingar um hvort rannsóknir hafi farið fram á Íslandi. Framsetningin gefur til kynna hlutlausa fréttaflutning en er í reynd eins konar talsmannagrein fyrir LEB og kröfu þess um umboðsmann eldri borgara, án þess að nokkur gagnrýnin rödd fái rými. Jafnvel stutt viðtal við velferðarráðuneytið eða félagsþjónustu sveitarfélaga hefði styrkt greinina verulega. Upplýsingaboxið um aðstoðaraðila er þó gott og nytsamlegt og eykur gildi greinarinnar fyrir lesendur.