Borgarlínan gengur að Suðurlandsbrautinni dauðri

Fyrirsögnin „Borgarlínan gengur að Suðurlandsbrautinni dauðri" setur mat eins aðila, Kjartans Arnar Sigurðssonar, fram sem staðreynd en ekki sem skoðun. Það er verulegur innrömmunarvandi. Greinin sjálf nefnir reyndar að um sé að ræða „mat" Kjartans, en fyrirsögnin gefur engan slíkan fyrirvara og er þar af leiðandi villandi. Aðeins ein heimild er notuð, eigandi verslunar sem á augljósa hagsmuni í málinu. Hvorki er leitað til Reykjavíkurborgar, skipulagsfulltrúa, hönnuða Borgarlínunnar né annarra aðila sem gætu sett framkvæmdirnar í samhengi eða svarað gagnrýninni. Kjartan fullyrðir meðal annars að fyrirtæki séu „nú þegar að hugsa sér til hreyfings" en ekkert er gert til að sannreyna þá fullyrðingu. Einnig er fullyrt að hann hafi ekki fengið svar frá þáverandi formanni borgarráðs, Þórdísi Lóu Þórhallsdóttur, en blaðamaðurinn virðist ekki hafa reynt að staðfesta það atriði hjá viðkomandi eða skrifstofu borgarráðs. Grein sem birtist sem frétt en byggir alfarið á sjónarmiðum eins hagsmunaaðila, með fyrirsögn sem tekur þau sjónarmið sem staðreynd, stenst ekki grundvallarkröfur um jafnvægi í fréttaflutningi.