visir.is
2 heimildir
2026-06-04 10:18
Mátti ekki kalla dómarann „lausláta mellu“
Stutt frétt um dóm Héraðsdóms Reykjaness þar sem Margrét Friðriksdóttir var dæmd til sektar vegna meiðyrða í garð héraðsdómara. Greinin byggir á dómskjali og gefur greinargóða samantekt á niðurstöðu og forsögu málsins, en engin viðbrögð aðila eru sótt.
Einkunn Vitans: 7/10
Mat Vitans
Dómsfrétt um meiðyrðamál Margrétar Friðriksdóttur. Byggir á dómi en vantar viðbrögð allra aðila og umfjöllun um hugsanlega áfrýjun.
Gagnrýni Vitans
Greinin er stutt dómsfrétt og byggir á opinberum dómi Héraðsdóms Reykjaness; tímasetning dómsuppsögu er tilgreind, fjárhæðir sektar og málsvarnarlauna skýrðar, og forsaga málsins rakin. Þetta er grunnkostnaðurinn í dómsfréttaflutningi og hann er uppfylltur. Helsti galli er að hvorki ákæruvaldið, verjandi Margrétar né Margrét sjálf fá beint orð í fréttinni. Í dómsmáli af þessu tagi, þar sem tjáningarfrelsi er lykilatriði, hefði verið eðlilegt að leita eftir sjónarmiðum verjandans um hvort áfrýjun sé fyrirhuguð, auk þess sem sjónarhorn Barböru Björnsdóttur, sem brotaþoli, er algjörlega fjarverandi. Framsetningin er að mestu hlutlæg; fyrirsögnin „Mátti ekki kalla dómarann ‚lausláta mellu'" er lýsandi en ekki beinlínis hlutdræg, þótt hún gæti virkað sem létt einfölduð á efni sem snýst um afmörkun tjáningarfrelsis. Jákvætt er að greinin nefnir sýknu Margrétar í Landsrétti í hótunarmálinu, sem gefur nauðsynlegt samhengi. Á heildina litið er þetta hæfileg skyndifrétt, en hana hefði mátt styrkja verulega með a.m.k. einni viðbótarheimild og stuttri umfjöllun um mögulega áfrýjun.
