Hvalveiðiundirbúningur von­brigði en styðja ekki að­gerðir Watson

Greinin sýnir ákveðna ritstjórnarlega tilhneigingu sem er vert að benda á. Valgerður Árnadóttir, formaður Hvalavina, er langdominíkasta röddin; hún fær fjórar beinar tilvitnun og mótmerkir greininni í heild. Ásgeir Erlendsson hjá Landhelgisgæslunni veitir eina yfirlýsingu sem er í raun staðfesting á stöðluðu verkferli, ekki andmæli eða jafnvægisgefandi sjónarmið. Sú staðreynd að hvorki Kristján Loftsson, formaður Hval hf., né fulltrúar atvinnuvegaráðherra Hönnu Katrínar Friðriksson eru beðnir um viðbrögð er verulegur brestur. Valgerður heldur fram án andmæla að Japanir vilji ekki kaupa hvalkjöt og orðar það „eftir því sem ég best veit"; blaðamaðurinn staðfestir hvorki né andmælir þessari fullyrðingu og skilur lesandann eftir með ósannreynda staðhæfingu. Sama gildir um gagnrýni Valgerðar á ráðherra: henni er leyft að áfellast ráðherra ítrekað án þess að ráðuneytið fái tækifæri til svars. Á jákvæðari nótu eru heimildir nafngreindar og sannreynanlegar: formaður Hvalavina, samskiptastjóri Landhelgisgæslunnar og Facebook-færsla Watson-samtakanna. Tilvísun í fyrri frétt um prufukeyrslu hvalbátanna gefur samhengi. Uppbygging greinarinnar er skýr og efnisatriðin skipta máli. Veikleikinn er hins vegar einsleitur raddflóri og skortur á viðbrögðum þeirra sem gagnrýndir eru, sem vegur niður einkunn fréttarinnar.