Gunnlaugur B. Hjartarson skrifar: Hvenær deyr lýðræðið?

Greinin er birt sem skoðun og ber að meta hana á þeim forsendum. Sem skoðanatexti er hún skýrt uppbyggð og innri röksemdafærslan er samkvæm sjálfri sér: frá almennri umræðu um lýðræði og traust yfir í hagnýtt dæmi um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst. Höfundurinn notar Brexit og atburðarrás í Bandaríkjunum sem stoð fyrir röksemdafærslu sína, og vísun til Rússlands og Úkraínu sem sögulegur samanburður. Þetta eru almennt þekktar staðreyndir sem ekki kalla á sérstaka heimildatilvísun í skoðanagrein. Helsti veikleiki textans, metinn á forsendum hugmyndaröksemdar, er að gagnrýni höfundar á andstæðinga ESB-viðræðna er sett fram í nokkuð einslitum tón. Hann segir að sumir óttist jafnvel óháða hagsmunagreiningu, en tilgreinir ekki hvaða aðilar eða rök eru í gangi hjá þeim. Röksemdafærslan myndi styrkjast ef höfundurinn viðurkenndi raunveruleg sjónarmið gagnstæðra aðila í stað þess að afgreiða þau sem fáfræði eða ótta. Að sama skapi eru fullyrðingar um að stjórnmálamenn hér á landi fari með rangfærslur, ýkjur og hálfsannleika settar fram án nokkurs dæmis, sem veikir trúverðugleika rökanna. Í heild er þetta vel skrifuð skoðanagrein með skýra hugmyndafræðilega afstöðu, en efnislegur rökstuðningur væri sannfærandi ef höfundurinn sýndi meiri viðleitni til að takast á við raunverulegar gagnröksemdafærslur.