Nær ógerningur að fá ráðherra til að ræða ESB

Greinin er í raun samantekt á eigin þætti Morgunblaðsins, Spursmálum, og byggir eingöngu á sjónarmiðum eigin blaðamanns. Þetta skapar sérstakt vanda: blaðamaður blaðsins fær vettvang til að gagnrýna ráðherra fyrir að neita viðtölum við sama blað, án þess að viðkomandi ráðherrum sé gefinn kostur á svörum. Engin tilraun er gerð til að afla viðbragða frá skrifstofu forsætisráðherra eða utanríkisráðherra, sem þó hefði verið grundvallaratriði þegar ásakanir um tregðu þeirra eru settar fram opinberlega. Andrés viðurkennir sjálfur að Morgunblaðið hafi tekið ritstjórnarlega afstöðu gegn ESB-aðild um áratugaskeið, en sú viðurkenning er lögð fram sem jákvæð gagnsæissýn fremur en að hún sé skoðuð gagnrýnið. Framsetningin styrkir ímynd Morgunblaðsins sem baráttuaðila fyrir lýðræðislega umræðu, en veitir engu rými fyrir ólík sjónarmið á þeirri greinargerð. Þetta er í raun sjálfsefling á eigin vettvangi, klædd í fréttabúning.