Ís­land vísar veginn í beinni nýtingu jarð­hita

Greinin er birt undir merkinu „Skoðun" og ber það skýrt með sér. Engu að síður ber að meta rökstuðning og hugræna heiðarleika greinarinnar. Höfundurinn er forstöðumaður Grænvangs, og meginefni greinarinnar er kynning á hvítbók sem sami vettvangur gaf út; þetta er í raun kynningarefni klætt í skoðanagreinarbúning. Hagsmunatengsl höfundar eru greind í undirskrift, sem er til bóta, en lesandinn þarf sjálfur að átta sig á að hér er ekki um óháða skoðun að ræða heldur hagsmunaaðila sem kynnir eigin útgáfu. Rökstuðningurinn er einsleitur og algjörlega einhliða. Engin tala, engin tölfræði og engin vísbending um kostnaðarhlið jarðhitanýtingar eru nefnd. Fullyrðingar eins og „stærsta jarðhitaátak þessarar aldar" og „eina merkasta orkuskiptasaga heims" eru settar fram án nokkurs rökstuðnings eða samanburðar. Greinin nefnir hvorki áskoranir tengdar jarðhitanýtingu (svo sem niðurdrátt í borholum, umhverfisáhrif, eða svæði þar sem hitaveitur hafa ekki skilað árangri) né setur fullyrðingar sínar í samhengi við gagnrýni sem komið hefur fram um kostnað eða framkvæmdahraða. Jafnvel sem skoðanagrein skortir textann þann grunn af staðreyndum og gagnalegri stoð sem gæti styrkt rök höfundar; í staðinn er þetta samfelld jákvæð orðræða sem minnir frekar á kynningarrit en rökstudda skoðun. Hvítbókin sjálf er nefnd en ekkert úr henni er dregið fram til stuðnings, sem gerir lesandanum ómögulegt að meta efni hennar.