Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum?
Skoðanagrein á Vísi þar sem læknir og yfirlýstur fullveldissinni sakar Sjálfstæðisflokkinn um að þegja um Bókun 35 eftir þjóðaratkvæðagreiðslu. Greinin er vel byggð, nafngreinir alla sem hún gagnrýnir og höfundur upplýsir um eigin afstöðu, en hún styður þyngstu dylgjurnar ekki með neinu og skýrir aldrei atkvæðagreiðsluna sem allur rökstuðningurinn hvílir á.
Greinin er birt sem skoðun og verður metin sem slík. Þyngsti kaflinn er sá um ríkislögreglustjóra: þar er raðað upp staðreyndum um flokkstengsl, umsókn um embætti og veitingu dómsmálaráðherra, og lesandanum látið eftir að draga ályktun um vanhæfi. Höfundur nefnir hvorki nafn hins setta embættismanns né vísar í nokkurt gagn. Það er ódýrasta tegund röksemdafærslu í annars agaðri grein.
Alvarlegri galli er þögnin um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst. Öll uppbyggingin hvílir á því að eitthvað hafi breyst þann dag, en lesandinn fær aldrei að vita um hvað var kosið eða hver niðurstaðan varð. Þá er Guðna Jóhannessyni eignuð tiltekin afstaða til fullveldishugtaksins í innskoti, án nokkurrar tilvísunar.
Það sem greinin gerir vel er líka raunverulegt. Deiluefnið er sett fram með báðum sjónarmiðum, gagnrýnin beinist að nafngreindu fólki með dagsetningum, Þórdís Kolbrún fær hrós fyrir samkvæmni þótt hún sé ósammála höfundi, og hann upplýsir sjálfur að hann sé fullveldissinni og hafi yfirgefið flokkinn 2019. Sú hreinskilni vegur þungt.
