Segir ársreikninginn eiga að vera viðvörun

Stærsti veikleikinn er algjör skortur á jafnvægi. Greinin birtir nánast orðrétta ræðu eins stjórnmálaflokks, Sjálfstæðisflokksins, um ársreikning Reykjavíkurborgar, en leitar ekki eftir viðbrögðum borgarstjórnarmeirihlutans eða annarra aðila sem gætu sett tölurnar í annað samhengi. Ragnhildur nefnir til dæmis 560 milljarða króna skuldir, 10 milljarða lakari niðurstöðu en árið áður og 27 milljarða vaxtagjöld, en enginn fær tækifæri til að staðfesta eða mótmæla þessum tölum eða setja þær í samhengi. Fjármálasvið borgarinnar er nefnt sem heimild en aðeins í gegnum túlkun Ragnhildar; blaðamaður leitar ekki sjálfstætt eftir skýringum sviðsins. Framsetningin er einhliða: fyrirsögnin („Segir ársreikninginn eiga að vera viðvörun") endurspeglar sjónarmið stjórnarandstöðunnar og greinin bætir engu við umfram ræðuna sjálfa. Þetta er í raun ekki fréttaskrif heldur pólitísk skilaboð sem birt eru nánast óbreytt sem ritstjórnarefni. Ef blaðið vill birta ræðu borgarfulltrúa er það eðlilegt, en þá ætti að merkja greinina skýrt sem slíka eða bæta við lágmarksviðbrögðum frá meirihlutanum. Án þess virkar þetta sem málsvörn fyrir einn flokk.