Upplifa sig sem afgangsstærð og að ekki sé á þau hlustað

Greinin snýst um pólitískt viðkvæma ákvörðun á Alþingi, þar sem meirihluti umhverfis- og samgöngunefndar vill endurskipta fjármunum milli samgönguverkefna á Austurlandi. Slík ákvörðun kallar á rödd frá nefndinni sjálfri eða einhverjum sem getur útskýrt forsendur hennar, en fréttamaður leitar eingöngu til sveitarstjóra Múlaþings. Þar með fær lesandinn aðeins eina hlið málsins: gagnrýni á ákvörðunina. Nefndarálitið er nefnt en ekki vitnað beint í það og engin tilraun virðist gerð til að ná í fulltrúa meirihlutans eða ráðherra. Þetta er veruleg ágalli í jafnvægi fréttar sem er birt sem ritstjórnarefni en les sem frétt. Framsetning greinarinnar er einnig eftirtektarverð: fyrirsögnin miðlar tilfinningalegri upplifun sveitarstjórans sem staðreynd frekar en sem sjónarmiði eins aðila. Efnislega inniheldur greinin fullyrðingu um að fjármunirnir nægi ekki til framkvæmda á Öxi, en engin tölulegar upplýsingar um fjárhæðir eða samanburð eru veittar. Lesandinn getur því ekki metið hvort gagnrýnin er réttmæt. Heimildalegt er greinin einhæf; einn heimildamaður með skýra hagsmuni ræður allri umræðunni, og samhengið vantar.