Ferðabann við garðana því þeir eru „vinnusvæði“
Stutt eftirfylgnifrétt þar sem lögreglustjórinn á Suðurnesjum og sviðsstjóri almannavarna útskýra hvers vegna ekki fékkst leyfi fyrir utanvegahlaupi um varnargarðana í Grindavík. Báðir heimildarmenn eru nafngreindir og beint vitnað í þá. Á móti vantar rödd hlaupshaldara og svör frá ráðuneytinu sem fyrirsögnin kallar beinlínis á.
Tveir nafngreindir opinberir embættismenn með beinum tilvitnunum: Margrét Pálsdóttir lögreglustjóri og Runólfur Þórhallsson hjá almannavörnum. Þetta er sjálfstæð öflun ummæla, ekki endurunnin frétt, og skýringin á því hvers vegna garðarnir teljast vinnusvæði en ekki almannarými er skýr og skiljanleg.
Gallinn liggur í því sem fyrirsögnin lofar. Óljóst eignarhald á mannvirki sem ríkissjóður greiddi fyrir er kjarni málsins, en enginn frá fjármálaráðuneytinu eða Stjórnarráðinu fær orðið. Runólfur segir málið „á borði stjórnvalda“ og þar er punkturinn settur. Lesandinn situr uppi með spurninguna sem fréttin vakti.
Þá heyrist ekkert í þeim sem stóðu að Grindavík Ultra, þótt aflýsingin sé tilefni fréttarinnar og þeir séu beinlínis hagsmunaaðilar. Sömuleiðis vantar Grindavíkurbæ. Framsetningin er hlutlaus og fullyrðingar um landris og óvissustig eru eignaðar almannavörnum með viðunandi hætti, en raddflóran er einsleit: tveir fulltrúar sama stjórnkerfis skýra ákvörðun þess sama kerfis. Rúmið leyfði fleiri símtöl.
