Segir frétt Morgunblaðsins sýna að hún hafi reynt að koma í veg fyrir Græna gímaldið- „Hafði ég í raun ekkert formlegt umboð til að hlutast til um málið“

Greinin er í raun viðtalsstykki við einn aðila sem fær að setja fram sína frásögn án nokkurs mótvægis. Dóra Björt heldur því fram að tölvupóstar Morgunblaðsins sanni hennar mál, en blaðamaðurinn skoðar ekki hvort sú túlkun standist. Enginn annar borgarfulltrúi er spurður, íbúar Breiðholts fá ekkert rými og ekki er rætt við Morgunblaðið um efni tölvupóstanna. Framsetningin er þannig að fullyrðingar Dóru Bjartar standa ómótmælt sem staðreyndir, til dæmis að deiliskipulagið hafi verið samþykkt í hennar fjarveru eða að hún hafi „gert allt sem í sínu valdi stóð"; hvorugt er sannreynt af blaðamanninum sjálfum. Greinin vísar til fréttarinnar í Morgunblaðinu sem undirstöðuheimildar en endurvinnur efnið eingöngu í gegnum sjónarhorn eins aðila, sem gerir hana frekar að vettvang fyrir persónulega myndagerð en sjálfstæða fréttaflutning. Þar að auki inniheldur greinin langa tilvitnun þar sem Dóra Björt talar um borgarhönnunarstefnu, stýrihópa og eigin frammistöðu, sem virkar meira sem pólitísk sjálfsmynd en fréttaefni. Heildarmyndin er einræð og vekur spurningar um hvort blaðamaðurinn hafi í raun lagt sjálfstætt mat á efnið.