Mis­skilningur: RÚV, Silfrið og meint hlut­drægni

Greinin er birt sem skoðun og skal metin á þeim forsendum. Rökin um eftirá réttlætingu eru vel sett fram og fótboltadæmið skýrir hugmyndina á aðgengilegan hátt. Sömuleiðis er grunnþanki höfundar um að sérfræðingar séu ekki sjálfkrafa hlutlausir vel studdur með dæminu um mismunandi framsetningu á regluverki EES. Þetta er kjarninn í greininni og hann er sannfærandi í rökfræðilegum skilningi. Hins vegar veikist greinin í nokkrum atriðum sem skipta máli þegar metið er heiðarleiki röksemdafærslu. Í fyrsta lagi er aðalforsendan, að allir gestir Silfursins hafi verið sömu skoðunar, sett fram sem staðreynd án þess að höfundur nafngreini einn einasta gest eða vitni í tiltekna yfirlýsingu. Lesandinn getur ekki metið hvort um raunverulega einhliða samsetningu var að ræða eða hvort gagnrýnin var ýkt. Í öðru lagi er lokaályktunin, að leggja beri niður RÚV, algjörlega utan hlutfalls við gagnrýnina sem á undan kemur. Einn umdeildur gestavalur leiðir ekki með rökfræðilegri nauðsyn til niðurlagningar opinberrar fjölmiðlastofnunar; höfundur gerir engan greinarmun á kerfislægum vanda og stökum atviki. Þriðja atriðið varðar tóninn gagnvart þáttastjórnanda, sem höfundur segir hafa opinberað „skilningsleysi" sitt. Þetta er persónuleg ádeila sem veikir rökfræðilega yfirbyggingu greinarinnar; í stað þess að svara efnislega því sem þáttastjórnandinn sagði er honum einfaldlega lýst sem skilningslausum. Sem skoðanagrein er þetta þokkalegt framlag til umræðu en rökfræðilega ekki alveg eins strangt og höfundur gefur í skyn.