Segir Glerártorg vera að tæmast og að Kaupmanninum á horninu sé skipt út fyrir stórar og sálarlausar verslunarkeðjur

Greinin byggir nær alfarið á einni Facebook-færslu eins einstaklings og engin sjálfstæð heimildaöflun á sér stað. Halldór Magnússon er nafngreindur og sett er í samhengi hver hann er, en hann er eini röddin í fréttinni. Eigendur Glerártorgs, fasteignafélagið Eik, leigutakar á staðnum og fulltrúar sveitarfélagsins fá enga rödd, þrátt fyrir að alvarlegar ásakanir séu bornar fram: meðal annars um mismunun í leigukjörum, fælingaráhrif og trúnaðarsamninga sem nota eigi til að þagga niður í fólki. Þetta eru fullyrðingar sem kalla á andsvör frá hinum hliðinni, sérstaklega ef greinin á að teljast ritstjórnarefni frekar en blað sem deilir samfélagsmiðlafærslum. Halldór vísar til markaðsgreiningar Samkeppniseftirlitsins frá 2024, sem er sannreynanleg heimild, en blaðið staðfestir ekki efni hennar sjálfstætt eða vitnar beint í skýrsluna. Tölur um 36 rekstrarrými og fjöldi lokuðra verslana koma eingöngu úr færslunni, án þess að Nútíminn reyni að sannreyna þær. Fyrirsögnin tekur afstöðu með heimildinni og setur fullyrðingar hennar fram sem staðreyndir frekar en sem sjónarmið einstaklings. Orðalagið „Kaupmanninum á horninu sé skipt út fyrir stórar og sálarlausar verslunarkeðjur" er pólitískt laðað og ber vott um framsetningarvillu frekar en hlutlæga fréttaflutning. Í heild er þetta efni sem hefði getað verið upphafsreitur að góðri frétt, en það virkar eins og Nútíminn birti færsluna nánast óbreytta án þess að inna ritstjórnarlega skyldu sína af hendi.