Er Bretland brotið?

Sem skoðanagrein ber að meta þennan texta á forsendum röksemdarfærslu og hugverks frekar en fréttaskrifa. Kristján gerir vel að skipuleggja greinina í tvo póla, rök með og gegn fullyrðingunni um „brotið" Bretland, og sýnir þannig hugverkalega heiðarleika sem margir pistlahöfundar sleppa. Hann vísar í sannreynanlegar heimildir: skoðanakönnun þar sem 77% tóku undir fullyrðinguna, tölur um fjölgun á örorkubótum (úr 1,7 í 3,3 milljónir), PISA-niðurstöður, QS-háskólalista og G7-hagvaxtarspár. Þetta gefur lesandanum möguleika á að sannreyna helstu staðhæfingar. Eigin reynsla hans af Birmingham bætir persónulegri vídd við umræðuna, sem er eðlilegt í pistlaformi, þótt slíkt sé auðvitað ekki tölfræðilegt rök. Tilteknar tölur eru þó settar fram án nákvæmrar tilvísunar í uppsprettu, til dæmis skoðanakönnunin (hvaða könnun?) og fullyrðingin um 1.000 ungmenni á dag á örorkuskrá, sem myndi styrkjast verulega ef nafngreind heimild kæmi fram. Orðræðan um Brexit sem „efnahagslegt hryðjuverk" er afar sterk skoðun sem sett er fram nánast sem staðreynd; hefði verið áhrifaríkara ef studd hefði verið tilteknum hagvísum. Einnig má nefna að umfjöllun um Boris-bylgjuna („þrjár milljónir nýbúa") er ekki heimildafest sérstaklega. Samt sem áður, í ljósi þess að þetta er greinilegur skoðanaflokkur, er heildarniðurstaðan sú að höfundurinn sýnir bæði andstæður hliðar málsins og byggir á blöndu af reynslu og gögnum, þótt nákvæmari heimildatilvísanir hefðu styrkt verkið.