Lögreglustjórinn í Vestmannaeyjum braut á rétti dyravarðar
Fréttin byggir á úrskurði atvinnuvegaráðuneytisins sem felldi úr gildi ákvörðun lögreglustjórans í Vestmannaeyjum um að svipta dyravörð starfsleyfi. Málsrök kæranda, andsvör lögreglustjórans og niðurstaða ráðuneytisins eru öll rakin, auk dómaferils málsins. Á móti vantar bein tilvitnun í úrskurðinn og sjálfstæð viðbrögð þeirra sem sætu gagnrýni.
Kjarninn hér er úrskurður atvinnuvegaráðuneytisins, og það er sá texti sem heldur fréttinni uppi. Til hróss má telja að blaðamaðurinn rekur bæði málsrök kæranda, andsvör lögreglustjórans og niðurstöðuna sjálfa, hvern þátt í eigin kafla. Sú uppbygging skilar raunverulegu jafnvægi án þess að blaðamaðurinn þurfi að stilla sér upp á milli aðila. Dómaferillinn, frávísun héraðsdóms og ógilding Landsréttar, er líka mikilvægt samhengi sem hefði auðveldlega getað fallið út.
Það sem stendur eftir er ósótt sjálfstæð staðfesting. Hvorki Karl Gauti Hjaltason, sem tók ákvörðunina, né Arndís Bára Ingimarsdóttir eru sögð hafa fengið tækifæri til að svara nú; lesandinn fær aðeins þau andsvör sem birtast í úrskurðinum sjálfum. Þegar nafngreindir embættismenn eru sagðir hafa brotið á atvinnuréttindum manns er sú beiðni um viðbrögð ekki formsatriði.
Ennfremur vantar beina tilvitnun í úrskurðinn og málsnúmer eða dagsetningu, sem myndi gera hann rekjanlegan. Fyrirsögnin er þó innan þess sem niðurstaðan ber: ráðuneytið segir sviptinguna hafa verið án lagaheimildar.
